Het afscheid dat nooit was

Wanneer iemand sterft, krijg je vaak de kans om afscheid te nemen, het is nodig voor het rouwproces zegt men. Je krijgt de kans om nog een laatste maal hun gezicht te zien en de dingen te zeggen die anders misschien in je keel bleven steken. Nog één laatste keer een kus te geven om hen dan vervolgens door het grote niets te laten opslokken.

Gisteren nam ik afscheid van een hond, Dana was haar naam en ze is 13 jaar geworden. Vreemd genoeg deed dit me denken aan iets van vorig jaar december. Toen mijn grootvader overleed.

Van hem heb ik geen afscheid mogen nemen, ja mogen. Want mijn eigen grootmoeder had mij, mijn zus en mijn nichtje die ook persona non grata is verboden om afscheid te nemen van onze geliefde grootvader.

Hij was al oud en was ziek, toen hij op een dag zijn heup brak en in het ziekenhuis belandde. Mijn moeder belde om het te zeggen. Zonder haar had ik niet eens geweten dat hij in het ziekenhuis lag, want alle communicatie met ons was verboden. Ik was haar dankbaar. Wij drie zwarte schapen verzamelde al onze moed en we trokken naar het ziekenhuis. We kochten een kaartje en schreven alle drie iets voor onze Vava, want zo noemde we hem. We gingen naar zijn kamer, maar zagen daar mijn grootmoeder zitten, we liepen naar een verpleegster en smeekte haar om ons twee minuten te geven met de grootvader die we allemaal zo graag zagen, ze ging proberen. Grootmoeder en diens schoonbroer kwamen naar buiten en :’Nee.’ En gingen weer naar binnen. Access denied zoals dat heet. De verpleegster zei ons dat ze ging proberen het kaartje wel te geven, zo wist onze grootvader dat we er waren geweest, dat we hem niet vergeten waren, dat we van hem hielden en aan hem dachten.

De volgende dag stond de schoonbroer aan mijn deur, kaartje in de hand. Hij verscheurde het voor mijn neus: ‘Bende hypocrieten’ spuugde hij in mijn gezicht. Mijn grootvader heeft het nooit geweten.

Een week later telefoon van mijn nicht, ze had bericht gekregen van één van onze neven die ondanks het verbod toch nog met ons sprak, ze gingen Vava laten inslapen. Ik viel letterlijk op de grond. Je kan je zo goed en zo kwaad je wil voorbereiden op zo’n moment, maar het is een klap in je gezicht. Mijn grootvader was een held, hij zong altijd de leukste liedjes voor mij en speelde mondharmonica, Toots vava was zijn bijnaam. Ik belde mijn zus en we reden naar het ziekenhuis. Hopend dat we dit keer wél onze Vava zouden zien.

We kwamen aan en mijn grootmoeder zat buiten te roken, mijn zus huilde. Ik heb die avond geen traan gelaten, ik gunde niemand het. Mijn zus smeekte haar om ons binnen te laten, om hem nog één kus te mogen geven, te laten weten dat we hem nooit zullen vergeten, dat hij de beste is. ‘Hij wil jullie niet eens zien!’ riep ze, maar dat geloofde ik niet. ‘Daarbij het is al te laat.’ En ze barstte in tranen uit. Het was te laat. Mijn grootvader was dood.

Familie sijpelde naar buiten, mijn tante keek me niet eens aan, mijn peter die ik al jaren niet meer gezien had leek dan weer wel blij. En uiteraard mijn moeder. Mijn zus was in tranen en nam haar vast, ik niet. Zij had ons moeten verdedigen. Ik was razend om het onrecht dat me was aangedaan. Hij was ook mijn Vava.

Achter de rug van mijn familie ben ik hem wel gaan groeten. Met die ene nonkel en nicht die ook niet meer welkom zijn. En daar heb ik het hem gezegd, hoe veel ik van hem hield, hoe verdrietig ik was. En dat het goed met me ging ondanks alles, hij was altijd zo bezorgt om mij en mijn zus, elke keer als we daar kwamen had hij tranen in zijn ogen om wat mama had gedaan.

In die zin heb ik dus wel afscheid genomen van hem. Maar ik vind het nog steeds vreselijk dat hij mij niet meer heeft gezien, want na zijn begrafenis kwam ik te weten dat hij ons wél wou zien.

Op de één of andere vreemde manier heb ik het nu los kunnen laten, dankzij Dana. Slaap nu maar verder Vava en geef Dana een aai van mij.

Advertenties

Een gedachte over “Het afscheid dat nooit was

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s